معلم خصوصی ریاضی در همدان

مسئله چیست؟ معنایی که راسل در فلسفه«اتمیسم منطقی»اش برای مسئله Proposition یا این که جمله ارائه می‏دهد، اختلاف متعددی با معنای پاراگراف یا این که عبارت sentence ندارد.مسئله در حیث راسل«مجرد سر میباشد ولی سر مرکب»، بدین معنی که اجزاء آن نیز سر می‏باشد، پس پاراگراف‏ای که مشمول لفظ ها زیادی میباشد، هر لفظ آن یک سر خواهد معلم خصوصی ریاضی در همدان بود.

و عبارتی که‌این اجزاء و رموز را مخلوط می‏نماید نیز سر میباشد:
دراین باره بایستی موارد ذیل ذکر خواهد شد:
1-مراعات می‏کنیم که نزد راسل«راز»به معنی بسیار وسیعی بکار رفته و مشتمل بر همگی کلمه ها-از هر نوعی که باشد-می‏خواهد شد، هر لفظی و هر پاراگراف و عبارتی نیز سر میباشد.
2-نام و پاراگراف یا این که موضوع، هر سه رمزند، البته نام سر برای فرد، و پاراگراف و موضوع رمزی برای واقع Fact می‏باشند.این تمایز متکی به مطلبی میباشد که رده خاصی در فلسفه راسل دارااست:
واقع چیزی میباشد که زمینه‏ای را راستگو یا این که کاذب قرار می‏دهد، واقع به‌این معنایی که راسل بکار می‏پیروزی چیزی مانند سقراط یا این که باران یا این که خورشید میباشد، سقراط هیچ مسئله‏ای را راستگو یا این که کاذب قرار نمی‏دهد. وقتی که می‏گوییم«چیز خاصی دارنده خواص معینی میباشد»یا این که«چیز خاصی با چیز دیگری عشق و علاقه معینی داراست«از واقع تعبیروتفسیر آورده‏ایم، ولی خویش این چیز که خاصیتی داراست یا این که با چیز دیگری عشق‏ای داراست واقع وجود ندارد، خویش سقراط واقع وجود ندارد، البته اینکه سقراط فیلسوف بوده واقع، یا این که عالی بگوییم تعبیروتفسیر از واقع میباشد.
لذا راسل می‏گوید:واقع چیزی میباشد که مورد‏ای را درست گو یا این که کاذب قرار می‏دهد، یا این که تفسیر بدون نقص از واقع دائما به وسیل عبارت یا این که پاراگراف میباشد.کتاب اینجانب روی میز میباشد.اینجا خویش کتاب واقع وجود ندارد، شی‏ء میباشد، و شی‏ء با واقع فرق دارااست.قرار داشتن کتاب اینجانب روی میز واقع میباشد.نام از شی‏ء یا این که چیز حکایت می‏نماید، یعنی نام برای آن چیز رمی میباشد، پاراگراف یا این که مورد که از واقع حکایت می‏نماید نیز راز میباشد، ولی خیر راز برای فرد و چیز معینی، بلکه برای واقع. (2)
راسل اتفاق ها را جزء فقید فعلی می‏داند و برای آن ها عینیت قائل میباشد، لذا خویش اتفاق ها موصوف به درستی یا این که کذب نمی‏شوند، البته قضایا یا این که صادقند و یا این که کاذب، در واقعیت اینها ویژه مورد میباشد که یا این که درست گو میباشد یا این که کاذب.
3-مسئله و گزاره(عبارت)، هر دو رمزی برای واقع‏اند، البته این دو تفاوت اصلی دارا‌هستند: (3) راسل در آغاز در میان این دو تمایز قائل نمی‏شد، ولی آن گاه در کتاب«بحثی در مضمون‌ و درستی»دربین آنان فرق گذارده‏ میباشد.او در‌این کتاب اینگونه می‏گوید:«مورد چیزی میباشد که ممکن میباشد در هر لغتی گفته خواهد شد:(سقراط میرا میباشد)Socrates est mortel دو حرف می باشند که از یک مورد حکایت می‏نمایند، در خویش یک لغت هم می‏قدرت از یک زمینه تعبیرهای مختلفی آورد:پس اختلاف در بین(قیصر در 15 مارس کشته شد)و(روز 15 مارس روز قتل قیصر میباشد)اختلافی درخصوص دانش ذکر می‏باشد، لذا ممکن میباشد دو شکل از لفظ ها یک مفهوم داشته باشند می‏توانیم موضوع را اینگونه تمجید کنیم:(تمامی عباراتی میباشد که معنای یک عبارت معلومی را می‏رسانند.ولی عبارت با معنایش بیشتر مأنوس‏ایم، «تنی چند از لفظ ها که مبتنی بر قانون ها ادغام لغوی در کنار هم قرار گرفته‏اند.»
در واقع فرق میان عبارت و مورد، نظیر فرق فی مابین لفظ و معناست.یعنی مورد:«چیزی میباشد که عبارت بر آن دلالت می‏نماید.»ولی مورد نیاز وجود ندارد هر عبارتی معنای غیر وابسته داشته باشد و بر معنای خاصی دلالت نماید، البته در شرایطی که دلالتی برای هر عبارتی می‌باشد همین مدلول، موضوع خواهد بود.
جمله‏نما Propositional Function

مسئله چیست؟ معنایی که راسل در فلسفه«اتمیسم منطقی»اش برای مسئله Proposition یا این که جمله ارائه می‏دهد، اختلاف متعددی با معنای پاراگراف یا این که عبارت sentence ندارد.مسئله در حیث راسل«مجرد سر میباشد ولی سر مرکب»، بدین معنی که اجزاء آن نیز سر می‏باشد، پس پاراگراف‏ای که مشمول لفظ ها زیادی میباشد، هر لفظ آن یک سر خواهد معلم خصوصی ریاضی در همدان بود.

و عبارتی که‌این اجزاء و رموز را مخلوط می‏نماید نیز سر میباشد:
دراین باره بایستی موارد ذیل ذکر خواهد شد:
1-مراعات می‏کنیم که نزد راسل«راز»به معنی بسیار وسیعی بکار رفته و مشتمل بر همگی کلمه ها-از هر نوعی که باشد-می‏خواهد شد، هر لفظی و هر پاراگراف و عبارتی نیز سر میباشد.
2-نام و پاراگراف یا این که موضوع، هر سه رمزند، البته نام سر برای فرد، و پاراگراف و موضوع رمزی برای واقع Fact می‏باشند.این تمایز متکی به مطلبی میباشد که رده خاصی در فلسفه راسل دارااست:
واقع چیزی میباشد که زمینه‏ای را راستگو یا این که کاذب قرار می‏دهد، واقع به‌این معنایی که راسل بکار می‏پیروزی چیزی مانند سقراط یا این که باران یا این که خورشید میباشد، سقراط هیچ مسئله‏ای را راستگو یا این که کاذب قرار نمی‏دهد. وقتی که می‏گوییم«چیز خاصی دارنده خواص معینی میباشد»یا این که«چیز خاصی با چیز دیگری عشق و علاقه معینی داراست«از واقع تعبیروتفسیر آورده‏ایم، ولی خویش این چیز که خاصیتی داراست یا این که با چیز دیگری عشق‏ای داراست واقع وجود ندارد، خویش سقراط واقع وجود ندارد، البته اینکه سقراط فیلسوف بوده واقع، یا این که عالی بگوییم تعبیروتفسیر از واقع میباشد.
لذا راسل می‏گوید:واقع چیزی میباشد که مورد‏ای را درست گو یا این که کاذب قرار می‏دهد، یا این که تفسیر بدون نقص از واقع دائما به وسیل عبارت یا این که پاراگراف میباشد.کتاب اینجانب روی میز میباشد.اینجا خویش کتاب واقع وجود ندارد، شی‏ء میباشد، و شی‏ء با واقع فرق دارااست.قرار داشتن کتاب اینجانب روی میز واقع میباشد.نام از شی‏ء یا این که چیز حکایت می‏نماید، یعنی نام برای آن چیز رمی میباشد، پاراگراف یا این که مورد که از واقع حکایت می‏نماید نیز راز میباشد، ولی خیر راز برای فرد و چیز معینی، بلکه برای واقع. (2)
راسل اتفاق ها را جزء فقید فعلی می‏داند و برای آن ها عینیت قائل میباشد، لذا خویش اتفاق ها موصوف به درستی یا این که کذب نمی‏شوند، البته قضایا یا این که صادقند و یا این که کاذب، در واقعیت اینها ویژه مورد میباشد که یا این که درست گو میباشد یا این که کاذب.
3-مسئله و گزاره(عبارت)، هر دو رمزی برای واقع‏اند، البته این دو تفاوت اصلی دارا‌هستند: (3) راسل در آغاز در میان این دو تمایز قائل نمی‏شد، ولی آن گاه در کتاب«بحثی در مضمون‌ و درستی»دربین آنان فرق گذارده‏ میباشد.او در‌این کتاب اینگونه می‏گوید:«مورد چیزی میباشد که ممکن میباشد در هر لغتی گفته خواهد شد:(سقراط میرا میباشد)Socrates est mortel دو حرف می باشند که از یک مورد حکایت می‏نمایند، در خویش یک لغت هم می‏قدرت از یک زمینه تعبیرهای مختلفی آورد:پس اختلاف در بین(قیصر در 15 مارس کشته شد)و(روز 15 مارس روز قتل قیصر میباشد)اختلافی درخصوص دانش ذکر می‏باشد، لذا ممکن میباشد دو شکل از لفظ ها یک مفهوم داشته باشند می‏توانیم موضوع را اینگونه تمجید کنیم:(تمامی عباراتی میباشد که معنای یک عبارت معلومی را می‏رسانند.ولی عبارت با معنایش بیشتر مأنوس‏ایم، «تنی چند از لفظ ها که مبتنی بر قانون ها ادغام لغوی در کنار هم قرار گرفته‏اند.»
در واقع فرق میان عبارت و مورد، نظیر فرق فی مابین لفظ و معناست.یعنی مورد:«چیزی میباشد که عبارت بر آن دلالت می‏نماید.»ولی مورد نیاز وجود ندارد هر عبارتی معنای غیر وابسته داشته باشد و بر معنای خاصی دلالت نماید، البته در شرایطی که دلالتی برای هر عبارتی می‌باشد همین مدلول، موضوع خواهد بود.
جمله‏نما Propositional Function