آیا شما خوتان فوتبال بازی میکنید؟ ـ «شش ماه بازی کردم اما بعدا به دو ومیدانی روی آوردم و فعلا بهطور مرتب میدوم.» ▪ شما به عنوان فیزیکدان، در فوتبال دنبال چه میباشید؟ راجع به تحقیقاتتان لطقا توضیح دهید.
ـ «یکی مباحث فیزیک و آنچه که من هم در باب آن تحقیق میکنم، تناوب زمانی هست. مثل رابطه تناوب زمانی وزش باد و توربینهای بادی. کارایی ما پی بردن سیستم آنان می باشد. البته قسمت وسیعی از آن، دادههای آماری است. اما برای درک آن به فیزیک نیاز است. همین موضوع در زمینهی بوندس لیگا هم صدق میکند. جاری ساختن این بازیها چیزی نیستند به جز تناوب زمانی که با دادههای آماری میاقتدار آن را چک معلم خصوصی ریاضی در همدان کرد.»
▪ شما ۱۲ هزار بازی را از سال ۱۹۶۵ تا به امروز مطالعه کردید. هم اکنون که شما صحبت از تناوب زمانی می کنید، نقش و عنایت برهان مکان را هم آیا مورد توجه قرار دادهاید؟
ـ «بسیار با اهمیت هست، بله، بله. یکی گرانیگاههای تحقیقات ما بازرسی تفاوت بازی در خانه خود یا استادیوم حریف میباشد. ما میدانیم تیمهایی که در خانه خود بازی میکنند، از مزایایی منتفع هستند. این مجموعهها بهطور معدل ۷/۰درصد بیشتر گل می زنند، تا وقتی میهمان تیمیهستند. این مزایای بی آلایش بازی در خانه میباشد. اما سوال این است: آیا دستههایی وجود دارا هستند که همواره در خانه خود حاذق باشند؟ ما به این سوال پرداختیم. گروههایی وجود دارا هستند که
۹/۰درصد بیشتر گل میزنند و تیمهایی هم وجود دارند که در خانه خود تنها ۵/۰درصد گلزنی دارند. ما در تحقیقات بهاین نتیجه رسیدیم: تیمیکه همیشه در خانه خود کارکشته باشد، وجود ندارد.»
▪ شما در تحقیقات خود گفتهاید که تیمها بعداز دستیابی چهار پیروزی، به سراشیب می افتند و بازی ضعیف از خود ارائه میکند. چرا؟
ـ «ما از دادههای آماری نمیتوانیم به چرای آن دست یابیم. اما غرض اول ما این بود که این پدیده را آیتم استیناف قرار دهیم. سوال این بود: بعداز چهار موفقیت چه اتفاقی شکل می دهد؟
با توجه به این که هر تیمیبضاعت استحصال چهار توفیق پیاپی را هم ندارد. نتیجه ها این بود که بضاعت و توان این دستهها کاهش از خود نماد داده و در بازی در زمین حریف، احتمال استخراج موفقیت، ۲۵درصد کاهش مییابد. این تیمها سه یا چهار بازی برای رسیدن دوباره به سطح نرمال خود نیاز دارند. در مقایسه با آن، تیمی که چهار بار دچار ناکامی شده باشد، برای عبور از این محرمانه منفی به ۸ بازی نیاز داراست تا دوباره به وضعیت طبیعی خود بازگردد.»
▪ آیا دستههای فوتبال یا مربیان آنها میتوانند از این نتایج استفاده کنند؟
ـ «سخت بتوان اعلامکرد، اما شاید وقتی این گزینه که بازی خوب قبل به معنی بازی خوب در آینده نیست، دست مایهای برای مربیان شود و پس از چهار بازی خوب، مربی به شاگردانش هشدار دهد که باید بیش از پیش مراقب باشند.»
▪ شما معدل توان جسمی یک دسته را چهار سال بررسی کردید...
ـ «بله این به نظر من یک زمینه مرکزی هست. البته تعجببرانگیز این میباشد که براساس دادههای آماری در حین یک فصل، تغییری در توان جسمی یک مجموعه بهوجود نمیآید؛ تغییر و تحول مهم در تعطیلات تابستانی هست. البته واقعیت این می باشد که مجموعهها فرصت وقتگیر به نظر اقتدار بدنی در سطح نه باقی میمانند.»
▪ اما از طرف دیگر افرادی مثل فرانس بکنباوئر میگویند که تعداد بازیها زیاد میباشد و بازیکنان مجبور به حضور در یکسری رقابت هستند. این برای آنان خستهکننده می باشد و اکثری اقتدار آن را ندارند و به طور کلی، دوران حضور ستارگان در میدان کوتاهتر از گذشته می باشد. لحاظ شما چیست؟
ـ «ما میبینیم که از سوی دیگر توان تیمها در یک فرصت دو یا سه ساله افت پیدا میکند. این شاید به از فعالیت افتادن ستارگان یا موضوعات دیگر ربط داشته باشد، البته مجموعهها کماکان توان خریداری بازیکنان نو را داراهستند و این ناشی از حضور آنان در رقابتهای متعدد است که به آنها این قابلیت مالی را میدهد.»
▪ آیا به تحقیقات خود در آجل ادامه میدهید؟
ـ «بله، تحقیقات ما تا به هم اکنون درباره ی خلق دسته بود، البته در آینده به کردار تکی بازیکنان می پردازیم.»
▪ از شما پرسیدم که تحقیقات شما چه کمکی به تیمها یا مربیان خواهد کرد. حالا برعکس آن را از شما میپرسم: فوتبال قادر است کمکی به فیزیک بکند؟
ـ «این سوال نه می باشد. فوتبال کمک زیادی به انفورماتیک کرده است. روبوت هایی برنامهریزی شدهاند که فوتبال بازی میکنند. انجام این گونه حرکات برای روبوتها بسیار نقص هست. اما بایستی خاطرنشان کرد که تاثیرگذاری دوجانبه هست. به عنوان مثال یکی همکاران در این مورد تفحص میکند که بهترین پرتاب باید دارای چه زاویهای باشد. جواب او این بود که زاویه ۳۰ مرتبه بهترین است و این درحالی بود که شاید بعضی فکر میکردند که زاویه ۴۵ جايگاه بهترین موقعیت می باشد.»
آیا شما خوتان فوتبال بازی میکنید؟ ـ «شش ماه بازی کردم اما بعدا به دو ومیدانی روی آوردم و فعلا بهطور مرتب میدوم.» ▪ شما به عنوان فیزیکدان، در فوتبال دنبال چه میباشید؟ راجع به تحقیقاتتان لطقا توضیح دهید.
ـ «یکی مباحث فیزیک و آنچه که من هم در باب آن تحقیق میکنم، تناوب زمانی هست. مثل رابطه تناوب زمانی وزش باد و توربینهای بادی. کارایی ما پی بردن سیستم آنان می باشد. البته قسمت وسیعی از آن، دادههای آماری است. اما برای درک آن به فیزیک نیاز است. همین موضوع در زمینهی بوندس لیگا هم صدق میکند. جاری ساختن این بازیها چیزی نیستند به جز تناوب زمانی که با دادههای آماری میاقتدار آن را چک معلم خصوصی ریاضی در همدان کرد.»
▪ شما ۱۲ هزار بازی را از سال ۱۹۶۵ تا به امروز مطالعه کردید. هم اکنون که شما صحبت از تناوب زمانی می کنید، نقش و عنایت برهان مکان را هم آیا مورد توجه قرار دادهاید؟
ـ «بسیار با اهمیت هست، بله، بله. یکی گرانیگاههای تحقیقات ما بازرسی تفاوت بازی در خانه خود یا استادیوم حریف میباشد. ما میدانیم تیمهایی که در خانه خود بازی میکنند، از مزایایی منتفع هستند. این مجموعهها بهطور معدل ۷/۰درصد بیشتر گل می زنند، تا وقتی میهمان تیمیهستند. این مزایای بی آلایش بازی در خانه میباشد. اما سوال این است: آیا دستههایی وجود دارا هستند که همواره در خانه خود حاذق باشند؟ ما به این سوال پرداختیم. گروههایی وجود دارا هستند که
۹/۰درصد بیشتر گل میزنند و تیمهایی هم وجود دارند که در خانه خود تنها ۵/۰درصد گلزنی دارند. ما در تحقیقات بهاین نتیجه رسیدیم: تیمیکه همیشه در خانه خود کارکشته باشد، وجود ندارد.»
▪ شما در تحقیقات خود گفتهاید که تیمها بعداز دستیابی چهار پیروزی، به سراشیب می افتند و بازی ضعیف از خود ارائه میکند. چرا؟
ـ «ما از دادههای آماری نمیتوانیم به چرای آن دست یابیم. اما غرض اول ما این بود که این پدیده را آیتم استیناف قرار دهیم. سوال این بود: بعداز چهار موفقیت چه اتفاقی شکل می دهد؟
با توجه به این که هر تیمیبضاعت استحصال چهار توفیق پیاپی را هم ندارد. نتیجه ها این بود که بضاعت و توان این دستهها کاهش از خود نماد داده و در بازی در زمین حریف، احتمال استخراج موفقیت، ۲۵درصد کاهش مییابد. این تیمها سه یا چهار بازی برای رسیدن دوباره به سطح نرمال خود نیاز دارند. در مقایسه با آن، تیمی که چهار بار دچار ناکامی شده باشد، برای عبور از این محرمانه منفی به ۸ بازی نیاز داراست تا دوباره به وضعیت طبیعی خود بازگردد.»
▪ آیا دستههای فوتبال یا مربیان آنها میتوانند از این نتایج استفاده کنند؟
ـ «سخت بتوان اعلامکرد، اما شاید وقتی این گزینه که بازی خوب قبل به معنی بازی خوب در آینده نیست، دست مایهای برای مربیان شود و پس از چهار بازی خوب، مربی به شاگردانش هشدار دهد که باید بیش از پیش مراقب باشند.»
▪ شما معدل توان جسمی یک دسته را چهار سال بررسی کردید...
ـ «بله این به نظر من یک زمینه مرکزی هست. البته تعجببرانگیز این میباشد که براساس دادههای آماری در حین یک فصل، تغییری در توان جسمی یک مجموعه بهوجود نمیآید؛ تغییر و تحول مهم در تعطیلات تابستانی هست. البته واقعیت این می باشد که مجموعهها فرصت وقتگیر به نظر اقتدار بدنی در سطح نه باقی میمانند.»
▪ اما از طرف دیگر افرادی مثل فرانس بکنباوئر میگویند که تعداد بازیها زیاد میباشد و بازیکنان مجبور به حضور در یکسری رقابت هستند. این برای آنان خستهکننده می باشد و اکثری اقتدار آن را ندارند و به طور کلی، دوران حضور ستارگان در میدان کوتاهتر از گذشته می باشد. لحاظ شما چیست؟
ـ «ما میبینیم که از سوی دیگر توان تیمها در یک فرصت دو یا سه ساله افت پیدا میکند. این شاید به از فعالیت افتادن ستارگان یا موضوعات دیگر ربط داشته باشد، البته مجموعهها کماکان توان خریداری بازیکنان نو را داراهستند و این ناشی از حضور آنان در رقابتهای متعدد است که به آنها این قابلیت مالی را میدهد.»
▪ آیا به تحقیقات خود در آجل ادامه میدهید؟
ـ «بله، تحقیقات ما تا به هم اکنون درباره ی خلق دسته بود، البته در آینده به کردار تکی بازیکنان می پردازیم.»
▪ از شما پرسیدم که تحقیقات شما چه کمکی به تیمها یا مربیان خواهد کرد. حالا برعکس آن را از شما میپرسم: فوتبال قادر است کمکی به فیزیک بکند؟
ـ «این سوال نه می باشد. فوتبال کمک زیادی به انفورماتیک کرده است. روبوت هایی برنامهریزی شدهاند که فوتبال بازی میکنند. انجام این گونه حرکات برای روبوتها بسیار نقص هست. اما بایستی خاطرنشان کرد که تاثیرگذاری دوجانبه هست. به عنوان مثال یکی همکاران در این مورد تفحص میکند که بهترین پرتاب باید دارای چه زاویهای باشد. جواب او این بود که زاویه ۳۰ مرتبه بهترین است و این درحالی بود که شاید بعضی فکر میکردند که زاویه ۴۵ جايگاه بهترین موقعیت می باشد.»
نرم افزار حل ریاضی Photomath